Belirsizlik Çağının Yan Etkisi: İlişkilerin Hızla Tüketilmesi ve Duygusal Dayanıklılık

Merhaba sevgili okuyucularım,

Her genç bireyin kaybolduğu o dijital labirent . Bir bakmışız, harika giden bir sohbet, açıklamasız bir sessizliğe bürünmüş (Ghosting). Ya da tam 'bitti' derken gelen, hiçbir anlam ifade etmeyen, sadece sizi 'yedekte' tutmaya yarayan o iki kelimelik mesaj (Breadcrumbing).

 

Eğer bu davranışların sizi yıprattığını düşünüyorsanız, yalnız değilsiniz. Hem bir sosyoloji öğrencisi olarak hem de bu duygusal şiddeti yaşayan bir genç olarak, bu dijital belirsizlik oyunundan nasıl çıkacağımızı ve duygusal gücümüzü nasıl geri kazanacağımızı konuşacağız.Bu iki fenomeni sadece bireysel iletişim hataları olarak görmüyorum; aksine, bu durum, tüketim kültürünün ve sınırsız seçeneklerin varoluşu ilişkilere sızmasının en net göstergesidir.

Neden tek bir mesajın kesilmesi veya anlamsız bir like atılması bizi günlerce meşgul ediyor?,neden sorumlusu bizmişiz gibi hissediyoruz?,Neyi yanlış yaptım?, Yeterince ilgi çekici değil miydim? gibi sorularla bireyin kendini suçlamaya başlaması.Bu suçluluk hissinin kaynağı siz değilsiniz; bu, hesap verebilirliği olmayan dijital çağın bir yan etkisidir. Karşımızdaki kişinin aniden ortadan kaybolması ya da bizi 'yedekte' tutması, bizim değerimizle ilgili değil, tamamen onların iletişim beceriksizliği ve duygusal olgunluk eksikliğiyle ilgilidir.

Duygusal Korkular: Bir ilişkiyi sonlandırmak yerine kaçmayı seçmek, kişinin çatışmadan kaçınma ve bağlanma korkusu gibi temel kişisel dinamiklerinden kaynaklanır. Bu, bir bağ kurmayı bilmeme halidir.

Emekten Kaçış: Ayrılık için açıklama yapmak, duygusal emek gerektirir. Ghosting yapanlar, bu emekten kaçınarak sorumluluktan sıyrılmayı rasyonel bulur.

Modern toplumun getirdiği en büyük çarpıklıklardan biri, neredeyse her şeyi bir tüketim nesnesi olarak görme eğilimimizdir; buna duygusal bağlarımız dâhildir. Çoğu zaman farkında olmasak da, ilişkilerimizi de etkiliyor.

Özellikle geniş bir kataloğa sahip olan flört uygulamaları, bize adeta sonsuz bir 'seçenek bolluğu' sunuyor. Bu durum, potansiyel partnerleri birer metalaşmış nesne gibi görme eğilimini artırıyor. Tıpkı bir alışveriş sepeti gibi: Eğer bir ürün beklentinizi karşılamazsa, kolayca atar ve yenisini seçersiniz.

Ghosting, işte tam da bu tüketim zihniyetinin ilişkilere yansımasıdır. Ayrılık için gereken duygusal emeği ve açıklamayı reddedip, partneri adeta iade edilemeyen veya iade süresi dolmuş bir ürün olarak görmektedir.

Duygusal anlamda  Ghosting gibi değildir daha sinsi ve yavaş bir yıpratıcıdır. Breadcrumbing (İlgi Kırıntıları Atma) kavramı.Tek amacın sizi kaybetmemek olan sen şu köşede dur demenin ufak ufak verdiği ilgi kırıntısıyla sizi bekletmektir.Breadcrumbing, birinin sizinle tam olarak flört etmemesi, size randevu teklif etmemesi veya net bir gelecek vaat etmemesi. Bunlar; anlamsız bir emoji, eski bir fotoğrafınıza atılan bir like veya gece geç saatte gelen uyudun mu? mesajı olabilir.

Ve şimdi, tüm bu sosyolojik analizlerin ve dijital kaçış mekanizmalarının ardından, asıl meseleye geliyoruz: Biz bunu kendimize neden yapıyoruz? 

Bizi ve duygularımızı hak etmeyen, bize sadece belirsizlik sunan insanlar için, neden o labirentte kaybolmayı seçiyoruz? neden anlamsız ilgi kırıntılarından umut ediyoruz?

Unutmayın: Kendi değerinizi, size umut veren, ama asla netlik sunmayan insanlar için harcamak duygusal israftır.        

Siz, bir yedek kulübesi oyuncusu değilsiniz. Sizin vaktiniz, enerjiniz ve duygularınız, birinin 'ya olursa' senaryosunda bekletilecek kadar değersiz değil. O anlamsız like'lar ve geçiştirilen mesajlar, sizin hak ettiğiniz netlik, saygı ve dürüstlüğün yanında hiçbir şey ifade etmez.

Unutmayın hayat nottomuzun en değerli benim ve beni haketmeyen kimsenin hayatımda yeri yok diyebilmektir.

 Modern Sevgililik: Sosyal Medyada Aşk

 

Modern dönemde hayatımızın büyük bir yüzdelik dilimini ele geçirmiş bir sosyal medya gerçeği var. İkili pazarlar bu durumda, şu soruyu akıllara getiriyor:

Yaşadığımız pazarlar, sosyal medyaya yansıtıldığımız gibi midir?

Günümüzde sevgililik yalnızca iki kişi arasında özel bir bağ oluşmuyor, bazı zaman “takipçilerin önünde sahnelenen bir ilişki” biçimi yer alıyor. Paylaşılan fotoğraflar, hikâyeler, birlikte çekilen videolar, aslında aşkın bir dışavurumu değil; çevrenin dış dünyaya ait bir versiyonuna dönüşüyor; çoğu zaman açık bir maskeyle sergilenme şekli yer alıyor.

Erving Goffman'ın “ günlük yaşamda benliğin sunumu ” sunumuyla sunulması, sosyal medya bir sahneye, kullanıcılar ise birer oyuncuya dönüşüyor. Onun “hikâyesi”, onun çift pozu, gösterilen bir performans niteliğindeydi. Sosyal medyaya yansıyan tanıtım, sevgiyle değil, beğeniyle yetinmekle geliyor.

Resmi tam boyutta görüntülemek için enter'a basın veya tıklayın

Ancak bu görünürlükte, tanıtımlarda bir tür sosyal baskı da üretiliyor. "Herkes paylaşıyor, biz neden paylaşmıyoruz, bak o sevgilisine çiçek vermişti sen neden alamadın? Ya da bak insanların kocalarına ne güzel sofralar kuruyor sen neden kurmuyor?" gibi bir çok soru,ilişkilerin doğallığını zedeleyebiliyor. Bazı çiftler, dijital deformasyonun bir şekli olarak görülüyor: paylaşmazsan yok sayılıyorsun.

Belki de modern toplumda aşk, göründüğünüz çok, gizliliğini koruyabildiği ölçüde gerçekliğini sürdürebiliyor.